Ewa Szumańska

Urodziła się 20 maja 1921 roku w Warszawie.
Prozaik, autorka utworów dramatycznych, reportaży i słuchowisk radiowych.
Studiowała filozofię oraz historię sztuki.
Brała udział w Powstaniu Warszawskim, uczestniczyła w licznych rejsach dalekomorskich na statkach polskiej marynarki handlowej.
Pracowała w teatrach w Krakowie, Łodzi i Wrocławiu. Debiutowała w 1948 roku słuchowiskiem "Eglantyna".
Od 1982 roku pisała teksty do Tygodnika Powszechnego. Od 1958 roku pracowała w Polskim Radiu Wrocław, gdzie współtworzyła Studio 202. W Programie Trzecim była współautorką magazynu rozrywkowego "60 minut na godzinę", do którego pisała teksty. Jest autorką słuchowiska "Z pamiętnika Młodej Lekarki", w którym wcieliła się w rolę lekarki. Teksty pisała do końca pracy w Polskim Radiu, czyli do 2007 roku.
Wydała m.in.: "Ślady na oceanie" (1963), "Przygoda w Lagos" (1964), "Czekanie na pilota" (1966), "Blizna" (1969), "Santa Maria" (1971), "Kołysanie" (1972), "Prędzej" (1972), "Inny rytm" (1974), "Camping" (1977), "Miłość w odcieniu ochry" (1979), "Tunes, Tunes" (1979), "Moi przyjaciele Latynosi" (1981), "Bizary" (1987), "Pięć lat" (1989), "Trasy: półprzewodnik turystyczny" (1989), "Obecność" (autobiografia, 1992), "Skrwawione wzgórza Afryki" (1996).
Uhonorowana została Złotym Mikrofonem Polskiego Radia.
Zmarła 17 maja 2011 roku we Wrocławiu.